درمان گوشه گیری کودکان

بازی ، تعامل و روابط اجتماعی در کودکان از طریق بازی کردن با دوستانشان شکل می گیرد و تقویت می شود. کودک با این تعاملات خودش و عواطفش را می شناسد. اگر کودک به تنهایی بازی کند و در بازی با همسالانش شرکت نکند اصطلاحا به او گوشه گیر گفته می شود. گوشه گیری در کودکان به شکل های زیر بروز نمی کند.

بی میلی اجتماعی در کودکان

کودک ترجیح می دهد به تنهایی بازی کند حتی زمانی که با همسالانش باشد. او از تعامل با همسالان خود ترس ندارد بلکه میلی به تعامل ندارد. در نتیجه در صورتی که مجبور باشد و یا با اصرار اطرافیان وارد فعالیت گروهی می شود. این کودکان شی گرا هستند تا مردم گرا

کودک تنها ناظر و تماشاچی است

در این حالت کودک تمایل به بازی همسالان خود دارد ولی اضطراب اجتماعی باعث می شود او از نزدیک شدن به کودکان دیگر اجتناب کند. او گوشه ای می ایستد و تنها بازی کودکان را نگاه می کند.

انزوای اجتماعی کودکان

کودک تمایل به تنها بازی کردن ندارد و از بازی کردن با دیگران نیز گریزان است. رفتارهای او با خجالت شروع و با خشم و گاهی افسردگی همراه می‌شود.
برای درمان این کودکان ابتدا باید مشخص شود، علت کمرویی کودک و نوع آن را تشخیص داد. همچنین از روش‌های رفتاردرمانی برای شکل‌دهی کودک استفاده می‌شود. مراقبان و والدین برای درمان باید این نکات را در نظر بگیرند:

ـ در کودک احساس امنیت ایجاد کنید. او را از دیگران نترسانید.
ـ کودک را به دلیل بازی نکردن با همسالان سرزنش نکنید.
ـ اعتماد به نفس او را تقویت کنید و به کودک مسئولیت‌های کوچک بدهید.
ـ رفتار مثبت و واقعی را در کودک پیدا کنید و آنها را در کودک برجسته کنید و تشویقش کنید.
ـ اگر سوم شخصی در یک جمع از شما پرسید، آیا کودکتان خجالتی است، بلافاصله پاسخ دهید: خیر، کمی زمان نیاز دارد تا به موقعیت جدید عادت کند. به کودک برچسب خجالتی بودن نزنید.
ـ به کودک متناسب با سن و توانایی او، یکی دو هنر و تردستی به او بیاموزید. (مثل بازی با طناب یا حلقه پلاستیکی). این کار باعث می شود کودک برای نشان دادن خودش به همسالانش فرصت داشته باشد.
ـ کتاب داستان‌های مفهومی و مشارکتی برای کودک بخوانید.
ـ بازی‌های دسته‌جمعی که بزرگسالان هم با کودکان مشارکت می‌کنند انجام دهید.
ـ کودکتان را با دیگران مقایسه نکنید و اجتماعی بودن اطرافیانش را به رخ او نکشید.
ـ فرزندتان را همان طور که هست، بپذیرید. توقع و انتظار بی‌مورد و بیش از حد نداشته باشید.
ـ در هفته دوبار کودک خود را به محل بازی کودکان ببرید.
ـ از تجربیات خوب فرزندتان با همبازی‌هایش صحبت کنید.
ـ از واژه‌های تمسخرآمیز مانند ترسو، خجالتی، دست و پاچلفتی و بی‌عرضه پرهیز کنید.

برچسب ها

مطالب

اینستاگرام ما

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *